To ciekawe
Bonsai - miniaturowy staruszek
Im mniejsze, tym lepsze. Im bardziej skarlałe i poskręcane tym ładniejsze. Im bardziej stare, tym cenniejsze. W Japonii bonsai przekazywane jest w spadku z pokolenia na pokolenie, jak rodowe klejnoty w Europie.
Miniaturyzacja drzew i krzewów oraz tworzenie krajobrazów w niewielkich, ceramicznych naczyniach - bo to dokładnie kryje się pod nazwą bonsai, jest niezwykle starą tradycją wywodzącą się z Dalekiego Wschodu. Narodziła się w Chinach około 1200 lat temu, stamtąd w średniowieczu trafiła do Japonii i Korei, a dopiero sto lat temu zaczęła podbijać serca Europejczyków i Amerykanów. Niestety oferowane obecnie w kwiaciarniach bonsai produkowane są na skalę przemysłową i&nbspnie mają wiele wspólnego z tradycyjną sztuką bonsai.
Bonsai jest sztuką niezwykle efektowną, lecz na efekt ten trzeba sobie zapracować naprawdę ciężką i mozolną pracą. Esencję sztuki bonsai zawrzeć można w jednym zdaniu: otrzymać w jak najmniejszym pojemniku zminiaturyzowane do granic możliwości drzewko, przypominające pokrojem okazy rosnące w naturze i dorównujące im pod względem wieku. Bonsai to nie rzeźba, o uformowanym raz na zawsze kształcie. Drzewko rośnie, zmienia wygląd, dlatego trzeba mieć na uwadze to, że bonsai formuje się przez całe życie (a nawet dłużej) i wymaga stałej i regularnej pielęgnacji.
Najważniejsze to znaleźć odpowiedni materiał i odpowiednio go ukształtować. Cała tajemnica formowania bonsai polega na właściwym przycinaniu, podlewaniu i nawożeniu drzewka. Ważną rolę odgrywa też pojemnik, zawsze nieco przyciasny, bo to głównie dzięki niemu uzyskuje się miniaturowe rozmiary, sięgające najwyżej kilkudziesięciu centymetrów. Bonsai hodowane w takich warunkach wytwarza stosunkowo mały system korzeniowy, a to on odpowiada za pobieranie wody i soli mineralnych. Dlatego nie może ono normalnie się rozwijać i ulega skarłowaceniu. Dodając do tego odrobinę zabiegów kosmetycznych, takich jak przycinanie korzeni i pędów, podwiązywanie i wyginanie - możemy uzyskać wdzięczny okaz będący ozdobą naszego mieszkania.
W ciągu wieków w japońskiej sztuce bonsai rozwinęło się kilka podstawowych stylów: styl kaskadowy, imitujący drzewa zwisające w warunkach naturalnych z występów skalnych, drzewko o wielu pniach (zwykle liczba pni jest nieparzysta), drzewko o koronie miotlastej, gdzie konary wyrastają równomiernie we wszystkich kierunkach, czy lasek, który wzbudza największy zachwyt, utworzony z kilku drzew tego samego gatunku, różniących się jednak wiekiem i wielkością.
W zasadzie każde drzewo lub krzew nadają się na bonsai. Przeszkodą, która eliminuje niektóre gatunki są takie cechy jak: kruche i łamliwe pędy, trudność formowania, duże liście, kwiaty lub owoce. Jeśli chodzi o warunki hodowania bonsai to można je podzielić na dwie grupy: do mieszkań (tzw. indoor bonsai) i do ogrodów (tzw. outdoor bonsai).
Bonsai do mieszkań uformować można z wielu bardzo dobrze znanych, żeby nie powiedzieć pospolitych gatunków: juki, różanecznika, grubosza ("drzewka szczęścia"), fikusa Benjamina, mirtu, szeflery, a nawet z mandarynki, pomarańczy, oliwki, pistacji, granatu. Bonsai do mieszkań lubią stanowiska słoneczne, tak więc najlepiej byłoby, gdyby stały przy oknie, lecz nie w pełnym słońcu. By umożliwić dostęp światła do wszystkich części rośliny, a tym samym równomierny wzrost, należy co jakiś czas je obracać. Na dwór wystawiać je można tylko w ciepłe, letnie dni, gdy temperatura zbliżona jest do tej panującej w domu. Należy podlewać je umiarkowanie i nie dopuszczać do zalania podłoża. Po nawodnieniu wodę z podstawki trzeba wylać, co zapobiegnie gniciu korzeni. Częstszym jednak powodem śmierci bonsai jest brak wody, niż jej nadmiar, ponieważ rosną one w małych, płytkich pojemnikach, więc ziemia szybko wysycha. Bardzo lubią codzienne zraszanie. Trzeba także pamiętać o nawożeniu - co 2-4 tygodnie, od wiosny do jesieni.
Bonsai ogrodowe cały rok spędzają na dworze. Niegroźny im mróz ani śnieg, bowiem często są to nasze rodzime gatunki drzew i krzewów, takie jak: brzoza, buk, głóg, dąb, sosna, lipa, jałowiec, modrzew, a nawet jabłoń. Lubią dużo słońca. Uważać jedynie należy wtedy, gdy są upały - drzewka powinno się ustawić w cieniu, by uniknąć poparzenia liści. Bonsai ogrodowe najlepiej jest ustawić w miejscu osłoniętym od wiatru. Szczególnie niebezpieczne są mroźne wiatry wiejące w zimie. Niektóre gatunki np. klon palmowy, metasekwoja, azalia, sosna drobnokwiatowa są bardziej wrażliwe, zimą mogą częściowo przemarzać, a nawet zginąć. Najlepszym sposobem na przezimowanie takich bonsai jest zakopanie ich razem z pojemnikiem do gruntu lub przeniesienie do nieogrzewanej piwnicy. Podlewanie drzewek bonsai zależy od wielu czynników. Częściowo wyręcza nas deszcz, jednak nie można zdać się tylko na niego. Z reguły drzewka iglaste podlewa się rzadziej niż liściaste, jednak istnieją pewne wyjątki (np. rośliny bagienne - metasekwoja czy cypryśnik błotny). Równie ważne jest nawożenie.
KFS - Copyright Reserved - 2010-2018